BONDARENKO Andrzej

BONDARENKO Andrzej

Data i miejsce urodzenia: Syn Jana1, urodzony w 1920 roku w miejscowości  Kołoczałskie (nie udało się ustalić jej położenia)2, ale może chodzić o miejscowość w okręgu kałaczewskim w obwodzie wołgogradzkim w ZSRR.

Stopień: Porucznik3 w 4 Pułku Czołgów Ciężkich.
Zgon: Został ranny w Kołobrzegu 14.03.1945 r. w czasie walk ulicznych w czołgu, którym dowodził. Został przewieziony najpierw do batalionu sanitarnego w Charzynie, a potem do szpitala w Złocieńcu4, gdzie zmarł 15.03.1945 r.
Pochówek:  Pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Złocieńcu5.

Tak o żołnierzu pisze A. Sroga6:
"Sunął w kierunku, skąd strzelało szybkostrzelne działo przeciwlotnicze, czołg, ciężki IS-2. Nieoczekiwanie, wyskoczył z ruin domu żołnierz niemiecki z pięścią pancerną. Spokojnie zmierzył się. Nikt nie spostrzegł tego jednego gestu. Pięść pancerna wylądowała na ciężkim czołgu. Zraniło kierowcę mechanika Wasilija Markowa, ciężko - dowódcę czołgu, jednego z dwóch Bondarenków w pułku - choć nie braci - Andrieja... Ranę w nogę odniósł podporucznik Leszek Budzyn, zastępca do spraw polityczno-wychowawczych dowódcy 1 kompanii czołgów. Taka była niepisana w pułku umowa: skoro dla oficerów politycznych nie ma etatowych czołgów, a oni chcą iść w bój - przejmują w wozie funkcję ładowniczych. (...) Bez nadziei utrzymania przy życiu odwieziono do Charzyna, do 3 sanbatu, Bondarenkę".

W archiwaliach rosyjskich zachował się zapis o zgonie żołnierza, którego możemy identyfikować jako opisywanego tu oficera:
"Porucznik Andriej Iwanowicz Bondarenko, dowódca plutonu czołgów jednostki 34199 zginął 15 marca 1945 roku, rok urodzenia 1917. Żona Galina Kiriłowna Prichodko, zamieszkała w Rejonie Kałaczewskim"7. Jednostka nr 34199 to 4 Pułk Czołgów Ciężkich.


Przypisy:
1 We wcześniejszych opracowaniach imię żołnierza brzmiało: Andriej.
2 Księga Pochowanych Żołnierzy Polskich Poległych w II wojnie światowej. IV, żołnierze Wojska Polskiego na Wschodzie, A-M, Pruszków 1995, s. 80.
3 We wcześniejszych księgach poległych żołnierz ten był określany jako szeregowy. Szeregowy nie mógł być jednak dowódcą czołgu. Sprawę przesądza A. Sroga, a H. Kroczyński opisuje już prawidłowo. Alojzy Sroga, Na Drodze stał Kołobrzeg, Wydawnictwo MON, Kołobrzeg, 1985, s. 655.
4 Hieronim Kroczyński, Kołobrzeska Księga Poległych, Wydawnictwo Kamera, Kołobrzeg 2005, s. 18.
5 Informacja o grobie Andrzeja Bondarenko: http://mogily.pl/zlocieniec/bondarenkoandrzej_414370, dostęp: 28.10.2023.
6 Alojzy Sroga, Na Drodze stał Kołobrzeg, Wydawnictwo MON, Kołobrzeg, 1985, s. 384.
7 https://obd-memorial.ru, dostęp: 28.10.2023. Współpraca K. Klinkosz.

Źródła:
Wg Kroczyńskiego: CAW prot. 19/54 poz. 376, Ks. Pol. s. 127.

Administratorem danych osobowych jest Muzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu www.muzeum.kolobrzeg.pl.
Jednocześnie informujemy że zgodnie z rozporządzeniem o ochronie danych osobowych przysługuje ci prawo dostępu do swoich danych, możliwości ich poprawiania, żądania zaprzestania ich przetwarzania w zakresie wynikającym z obowiązującego prawa..

Copyright © 2022-2024 Muzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu. Wszelkie prawa zastrzeżone.